"  من یک روسپی پرستم  "

مگر ميشود روسپي را دوست نداشت ، مقامش را پاس نداشت ، برايش بزرگداشت نگرفت و يادنامه اش را به رشته ي تحرير درنياورد .

نه نميشود

چه گويمت چه معنايت کنم ، که عين معنايي و روسپیدی

رو + سپيد

که دالش را حسودان تنگ نظر و عنودان بدگهر دزديده اند و بر دال انشان اضافه کرده اند و بالا برده اند د انششان را.

چه قدر خوبي

تويي که دنياي کوچکت را در اختيار دنيايشان ميگذاري

تا دنياي کوچکتر از تو را  ارضاي کني و لحظاتي شيرين را برايشان بسازي.

چه نازي

تويي که ناز و نيازت آن و آني است ، ساده و روشني مثل آب . بگو دنيا تو به چي مينازي

چه گرمي

مهرباني که آغوشت گرمايي گرم دارد ، دارد !

زمستان را در آغوشت را سر کردن چه حالي دارد ، دارد !

اي روسپي اي تماما حس اي که آغوشت سرپناهي است براي بيخانمانهاي باخانمان

اي که شب ، بهانه ي خوابيدنت ، خوابيدن است

اي روسپي آيا تو سزاوار پرستش نيستي

اي فارغ از سياست هاي سياه ، بازيچه ي حرف سياهان مشو ، برو

اي دور از دعواي خران بر سر آبخوري از يک جوي آب ، روزه بگير ، مردن رواست

اي دور از ريشکني فقر و فساد ، روسري ات را سفت گير اينجا زود قَبِلتُ مي گويند

اي دور از نقاب،که نقابت توري است سپيد،از آبرويت ، بزن نقاب حيايت را

اي پيدا شده در بازار ، خود را وا رهان از اين زر از اين زيور

اي شارع مقدس

که سياستت عين ديانتت است و چه پاک و راستين است حرف وعملت

اي رو سپي د تاريخ ، اي زيباي ناديده

اي آنکه نميدانم کي و از کجا آمدي و از هرجا آمده بودي غريبه نبودي

اي آشناي ديروز و امروز...فردا کجايي

آغوشت منزلت محولت مطبخت کجاست

ز آغوش برخيز ، وقت سحر است....