كشتي گير

آیا فیلم تحسین شده آرونوفسکی یک توهین تازه به پرچم ایران است؟

- «کشتی‌گیر» یکی از فیلم‌های تحسین شده سال 2008 است که جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز را گرفت؛ اما هنوز به اکران عمومی درنیامده است. و این بحث کم کم دارد شکل‌های گسترده‌تری می‌گیرد که در این فیلم به پرچم جمهوری
اسلامی ایران توهین شده است. در ادامه گزارش با جزئیات خبرگزاری برنا از این فیلم؛ یادداشت گاردین درباره این واکنش رسانه‌ای و بالاخره نظر علیرضا سجادپوردبیر هیات اسلامی هنرمندان را به این فیلم می‌خوانید...

ابتدا گزارش اولیه خبرگزاری برنا را درباره این فیلم می‌خوانیم:

موسسه فیلم آمریکا روز گذشته فهرست ده فیلم برتر جهان در سال ۲۰۰۸ را منتشر کرد که در این فهرست نام فیلم ضدایرانی "کشتی گیر" که توهینی آشکار به پرچم جمهوری اسلامی ایران می کند، به چشم می خورد و هالیوودی ها این بار با این فیلم رویاروی ایرانی ها قرار گرفتند تا شاید بتوانند شکست های گذشته خود را جبران کنند!

به نقل از "لنتارو"، موسسه فیلم آمریکا(AFI)روز گذشته فهرست ده فیلم برتر جهان را اعلام کرد که در این میان نام فیلم توهین آمیز "کشتی گیر" دیده می شود که البته در رده دهم این جدول قرار گرفته است!
این فیلم که هنوز در سینماها اکران نشده است، از سوی این موسسه به عنوان دهمین فیلم برتر جهان در سال ۲۰۰۸ شناخته شده است!

غرض ورزی سینمای آمریکا در این انتخاب موضوع عجیبی نیست چراکه سینمای آمریکا همواره سعی در تخریب کشورهای اسلامی و به ویژه جمهوری اسلامی داشته و ساخت یک فیلم توهین آمیز و به دنبال آن اهدای جوایزی چون بهترین فیلم جشنواره فیلم "ونیز" و انتخاب آن به عنوان یکی از ده فیلم برتر جهان، ادامه این سیاست هاست.

پیش از این نیز هالیوودی ها با فیلم ضدایرانی "۳۰۰" جنجال زیادی به راه انداختند. انیمیشن "پرسپولیس" ساخته مرجان ساتراپی هم نمونه بارز توهین آشکار به اعتقادات مردم ایران است که غربی ها به عنوان ابزاری برای ابراز عقاید خصمانه خود درباره ایران در بوق و کرنا کردند.
فیلم "سنگسار ثریا م" هم که در سال جاری میلادی به اکران درآمد، داستان زنی را بیان می کرد که به دلیل داشتن روابط جنسی خارج از خانواده، بر اساس قانون شریعت ایران به سنگسار محکوم شده است. و آمریکایی ها با این فیلم نیز می خواستند به نوعی احکام دین اسلام را به سخره بگیرند که موفقیت چندانی نصیبشان نشد...

سلام فاطمه جان

و چه زود گذشت فاطمه

 و دوباره و سه باره و صد باره ...برايت نامه مي نويسم مثل هميشه

فاطمه جان نديدنت كفاره ي كدامين گناه من است

 اي خودم در آيينه...

به خودش ، به كسي كه تو را به من كه نه ، به زمين  داد

گلويم خشك مي شود نمي دانم نشانه ي چيست..

لبم به لرزه مي شود نمي دانم نشانه ي چيست..

صورتم خيس مي شود نمي دانم نشانه ي چيست..

سرم به سجده مي شود.......مي دانم..... نشانه ي توست...

به لبخندت مهمانم كن فاطمه جان...

(آذرنامه)برگي از دفتر نامه هايي به فاطمه

قاهره و تل آویو ، قاتلان کودکان بی گناه

این روزها غزه تنها ترین شهر جهان است.شاهدان محلی می گویند غروب غزه غمبار ترین لحظه آن است چراکه با قطع بیش از 70 در صد از برق این شهر ،پس از روشنایی روز یک تاریکی همگانی بر این شهر مستولی می شود همانطور که مصیبت بیش از 6 دهه است بر مردم این منطقه و سایر مناطق فلسطین مستولی شده است.

با انسداد مبادی ورودی و خروجی غزه از سوی نظامیان اسراییلی یک تراژدی انسانی در تمام ابعاد آن در حال خلق شدن است و سخن گفتن و گلایه از عدم واکنش جامعه جهانی در برابر این نقض فاحش حقوق بشر با توجه به توازن قوای موجود در عرصه نظام بین المللی راه به جایی نمی برد.

گلایه از این روند موجود در عرصه نظام بین المللی هر چند به جاست و یک حق انسانی برای تمام ساکنان کره زمین است ،اماروی این این وجیزه تنها در این حد محدود نمی ماند چرا که با توجه به واقعیات موجود انتظاری از عملکرد مطلوب کسانی که فلسطین و فلسطینیان را دشمن خود و یا تروریست!و... می خوانند شاید انتظار به جایی نباشد.

اما آیا امروز نمی توان از کسانی انتظارو توقع کمک داشت که خود را در جایگاه ولی و قیم مردم فلسطین و رهبر جهان عرب و سخنگوی اعراب می دانند؟

آیا کشورانی همچون مصر که خود را در جایگاه رهبری جهان اسلام می دانند( و یا لااقل بر این امید وآرزو هستند )نباید در برابر نقض فاحش حقوق کسانی که جزئی جدایی ناپذیر از پیکره جهان اسلام و جهان عرب اند واکنش نشان دهند؟....